Nadleśnictwo Daleszyce od 2015 roku uczestniczy w realizacji projektu pn. „Razem dla popielic – Ochrona popielicowatych (Gliridae) w lasach Cisowsko–Orłowińskiego Parku Krajobrazowego”, prowadzonego przez Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. Dodatkowo projekt realizowany jest we współpracy z Instytutem Biologii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, który opracował ekspertyzę naukową (raport) podsumowującą przeprowadzone prace. Inicjatywa obejmuje działania monitoringowe i ochronne na terenie Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy.

Monitoring populacji popielicy szarej (Glis glis L.) na terenie naszego nadleśnictwa prowadzony był w latach 2015, 2016, 2019, 2024 oraz 2025. Pozwoliło to na ocenę zmian liczebności gatunku w ujęciu wieloletnim oraz analizę trendów populacyjnych. Projekt będzie kontynuowany również w 2026 roku. Jego celem jest dalsza ocena stanu populacji popielicy szarej – gatunku stanowiącego istotny wskaźnik jakości i naturalności lasów liściastych oraz mieszanych.

Podsumowanie raportu – 2025 r.

Badania terenowe przeprowadzono w 2025 roku na podstawie inwentaryzacji 142 budek lęgowych.

Lokalizacja budek lęgowych dla popielic:

• Leśnictwo Włochy – oddziały: 34a, 33a, 49a
• Leśnictwo Sieraków – oddziały: 73a, 74a, 74b, 74c, 74d, 74f, 55i, 55j, 55m, 60d

Wyniki inwentaryzacji

Na podstawie zebranych danych ustalono, że:

• populacja popielicy szarej liczyła 122 osobniki (51 dorosłych i 71 młodocianych),
• ślady obecności popielic stwierdzono w 31 budkach (21,8%),
• brak śladów odnotowano w 66 budkach (46,5%),
• obecność innych gatunków stwierdzono w 31 budkach, w tym: ptaki – 26 przypadków, gniazda os, szerszeni lub mrówek – 3 przypadki, nietoperze – 2 przypadki,
• stopień zajęcia budek przez popielice wyniósł 31,7% (45 budek),
• łączny stopień wykorzystania budek (popielice oraz ślady bytowania) osiągnął 53,5% (76 budek).

Analiza zmian liczebności w latach 2015–2025

Analiza danych z lat 2015, 2016, 2019, 2024 i 2025 wykazała znaczące wahania liczebności populacji, charakterystyczne dla gatunku silnie uzależnionego od zmiennej dostępności pokarmu (zwłaszcza nasion i owoców drzew liściastych).

Najwyższą liczebność odnotowano w 2016 roku – 275 osobników.

Najniższą liczebność stwierdzono w 2019 roku – 35 osobników.

Dane z 2024 roku są zbliżone do wyników z 2015 roku, co wskazuje na utrzymywanie się populacji na stabilnym, choć umiarkowanym poziomie.

Wyniki z 2025 roku potwierdzają dalsze funkcjonowanie populacji na poziomie umożliwiającym jej zachowanie w dłuższej perspektywie.

Kontynuacja projektu w 2026 roku pozwoli na dalsze monitorowanie trendów populacyjnych oraz ocenę skuteczności podejmowanych działań ochronnych. Regularne badania stanowią istotny element ochrony różnorodności biologicznej oraz wspierania gatunków związanych z dojrzałymi ekosystemami leśnymi.